Podstawowym założeniem było stworzenie niewielkiego, uniwersalnego pawilonu, który łatwo wkomponowywałby się w dowolne otoczenie parkowe. Za przykład takiego otoczenia posłużył projektantom plac Jasne Błonia przed Urzędem Miasta w Szczecinie. Dla utrzymania historycznie osiowego i symetrycznego układu urbanistycznego placu zaprojektowano dwa symetryczne pawilony, umieszczone przy fontannie w południowej części placu. Pawilony wpisują się w istniejący układ alejek spacerowych parku. Starano się im nadać lekki, zwiewny charakter tak aby wtapiały się w parkowe otoczenie. 
      Niski, parterowy pawilon składa się z dwóch, wzajemnie przenikających brył. Główna, wyższa bryła pawilonu, dzięki przeszklonym ścianom, ma integrować wnętrze z zewnętrzem, a po rozsunięciu przeszkleń całkowicie zatrzeć granice i wtopić się w parkowe otoczenie. Mieści ona główną, wielofunkcyjną salę, z miejscami do siedzenia oraz barem. Druga, niższa bryła pawilonu, „wbijająca” się w pierwszą, jest dla odmiany nieprzeźroczysta gdyż mieści mniej atrakcyjne funkcje zaplecza. Jej ściany wykończono ażurowymi, podwieszanymi panelami z motywami roślinnym w kolorze białym. Panele mają nadawać miękkości prostopadłościennej bryle i porządkować techniczne elewacje pawilonu. Obie części pawilonu tworzą spójną kompozycję opartą na zasadzie kontrastu. Takie zestawienie brył i materiałów nadaje lekkości i niematerialności całości.
<
>